فرشتگانى كه عرش با عظمت الهى را بر دوش گرفته و آنان كه پيرامون عرشند به تسبيح و ستايش حق مشغولند هم خود به خدا ايمان دارند و هم براى اهل ايمان از خدا آمرزش و مغفرت مىطلبند كه اى پروردگارى كه علم و رحمت بىمنتهايت همه اهل عالم را فرا گرفته است تو بلطف و كرم گناه آنان كه توبه كرده و راه رضاى تو را پيمودند ببخش و آنان را از عذاب دوزخ محفوظ دار ، پروردگارا تو آنها را در بهشت عدنى كه وعده فرمودى با پدران ( و مادران ) صالح و همجفت و فرزندانشان و اصل گردان كه همانا توئى خدائى با حكمت و اقتدار ، و هم آن مؤمنان را ( بلطف و عنايت ) از ارتكاب اعمال زشت نگاهدار كه هر كه را تو از زشتكارى امروز محفوظ دارى ، در حقّ او رحمت و عنايت بسيار فرموده‌اى و آن بحقيقت رستگارى بزرگ ( و فيروزى عظيم ) خواهد بود « 1 » . و ليكن خدا ( بلطف خود ) مقام ايمان را محبوب شما گردانيد و در دلهاتان نيكو بياراست و كفر و فسق و معصيت را زشت و منفور در نظرتان ساخت ( تا در دو عالم سعادتمند شويد ) و اينان بحقيقت اهل صواب و هدايتند ، اين مقام بر آنان بفضل خدا و نعمت الهى حاصل گرديد و خدا ( باحوال بندگان ) دانا و بصلاح نظام عالم آگاهست « 2 » . تفسير مرحوم طبرسى در ذيل آيه اوّل ميفرمايد : برخى گفته‌اند اين آيه در باره ثوبان ، غلام حضرت رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نازل شده ، ثوبان علاقه زيادى به آن حضرت داشت و طاقت فراق و جدائى از آن جناب نداشت ، روزى با رنگ پريده و تنى رنجديده نزد آن حضرت شتافت ، حضرت فرمودند چرا رنگ از چهره‌ات پريده است ؟ عرض كرد يا رسول اللَّه بيمارى و كسالتى ندارم جز شوق ديدار شما در زمان فراق و انديشه قيامت و عالم آخرت و ترس از جدائى و مفارقت حضرتت

--> ( 1 ) سورهء مؤمن آيه 8 تا 10 . ( 2 ) ؟ ؟ ؟ ؟